Kelimenin tam anlamıyla darmadağın oldum ama bir o kadar da hayran kaldım! Kurgunun o inanılmaz ritmi ve ardı ardına gelen ters köşeleri bile tek kelimeyle harikaydı. Hele ki o kötü karakterle kardeş çıkmaları... O sahnede gerçekten çok üzüldüm, içim acıdı; hikayenin en büyük ve en sarsıcı ters köşelerinden biriydi kesinlikle.
Kitabın genelinde öyle toz pembe bir kardeş bağlılığı yok, olaylar çok daha çetin ve vurucu işlenmiş. Ancak en sondaki o nihai kardeş bağlılığı... İşte o bambaşkaydı, her şeye değdi ve insanı kalbinden yakalamayı başardı.
Irithel karakterinin o harika aurası, gücü ve karizması zaten tüm hikayeyi domine ediyor. Karakterlerin arasındaki muazzam uyum ve Irithel'in en sonunda yaşananları, o gerçekleri kabul etme süreci o kadar güzel işlenmişti ki okurken büyülendim. Aşkın dozu, karakterlerin gücü ve can yakan o büyük sırlarıyla dört dörtlük bir kitap. Etkisinden uzun süre çıkamayacağım, kesinlikle okuyun!