E.
@Esma207
Teknolojinin ve mimarinin hızla değişmesi yüzünden dünyamız, hoş imgelere dönüştürülememiş bir çok görüntü ve nesneyle dolup taşmaktadır. Işte bu nedenle biz, belki şimdikinden daha güzel olmayan ama gözlerimizi açmamıza yardım eden kişiler tarafından çok kereler resmedildiği için bize öyle gelen başka bir dünyaya, yitirdiğimiz o eski dünyaya özlem duyarız. Aslında bize çekici gelebilecek yanları olan ama bunları kavramamıza yardım edecek çok önemli imgelerden yoksun kalmış modern yaşama karşı böyle körü körüne bir hoşnutsuzluk beslemek de tehlikeli olabilir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Beethoven'in Dokuzuncu Senfonisi'ni duyunca pum pum pum diye mırıldanmaya başlar, Giza'daki piramitleri görünce "Ne güzel, " deriz. Aslında çıkardığımız bu seslerin bir deneyimi temsil etmesi beklenir, ancak içleri boş olduğu için ne kendimiz ne de karşımızdaki kişi nasıl bir deneyim yaşamış olduğumuzu tam olarak anlayamaz. Böylece, kendi izlenimlerimizin dışında kalır, onlarla ancak yüzeysel bir ilişkisi olan, bizi sıradan bir tanımın ötesindeki her şeye büsbütün yabancılaştıran buz tutmuş bir camın ardından bakarız kendi izlenimlerimize sanki.
Hayatından çok memnun olanlar, parlak bir yaşantı sürenler değildir, yaşamanın ne demek olduğunu anlatan en derin sözleri söyleyenlerdir. Galiba böyle bir bilgiye sahip olma ayrıcalığı yalnızca mutsuzluk içinde yüzenlere verilmiş bu bilgi onlara bahşedilen tek lütuf olmuştur.
İnsanın, üzgün olduğunda, yatağının sıcaklığına sığınması, bütün çabaları, savaşımları geride bırakması, belki de başını yorganların altına gömüp, sonbahar rüzgarında dökülen yapraklar gibi ağlama hissine boyun eğmesi ne kadar güzel.
Gazetenin kısa haberler bölümünde yer alan dehşet dolu bir kaç satırla anlatılabilecek bir öykü, trajedinin tarihine, ana oğul ilişkisine ve onun dinamiklerine kadar götürüyor bizi. Bu dinamikleri, ancak Oidispus'u sahnede izlerken sempatiyle karşılıyor, ama sabah gazetesinde adı geçen bir katilde gördük mü, uygunsuz, hatta sersemletici şeyler olarak yorumluyoruz.