Dünya içeriden dışarıya doğru genişler.Kalbin genişlediğinde.Daha çok sevdiğinde,daha açık ve farkında olduğunda.İçin içine sığmaz olduğunda.Senden sonra gelecekler için bir tohum ektiğinde.Hiç görmeyeceğin o insanları sevebildiğinde. Kalbin genişlediğinde dünyan genişler.
Ruhunu serbest bırak,kaybolmasına izin ver.Sen yola kaybolmak için çık.Bak bakalım ne bulacaksın yolda,ama sakın hızlanma.Her sese,her çıtırtıya kulak kesil.
Yaşamaktan da ölümden korktuğumuz gibi derin bir korkuyla korkuyoruz."Korku evdeki en ucuz oda" diyor Hafız, "seni daha iyi yerlerde görmek isterim."Korku ve umut arasında salınıyoruz değil mi?Umut çok uzaklara gider.