Bir kadına duyduğun sevgi arttıkça yüzüne doğrudan bakabilme gücü azalır; gerçek âşıklar ölmemek için uzaktan bakarlar. Zaten aşktan ölecek hale geldiklerinde , sevgilinin yüzüne bir kez doğrudan bakmaları yeterli olur.
Gerçek âşık, sevgilinin yüzüne, bütün perdeleri yırtarak doğrudan ama gerçekten kalbiyle, ruhuyla bir kere bakarsa o an için ölür. Âşığın ölümünden sual olunmaz. Öldüyse aşk için, aşk acısıyla, aşktan ölmüştür.