Ümidi olan ağlar, ümidi kesilmemiş insan ağlar. Bizde gözyaşı rahmet; nisan yağmuru müjde ve neşe; gözlerinin ağlaması da ruhun gülmesidir. Modern çağda bu kavramı da kaybettik; ağlamayı olumsuzladık, negatif kodladık; ağlamamak lazım, ağlamak zayıflıktır gibi çok berbat anlayış bu. Olur mu hiç! Ağlamayan gülemez ki zaten. Gülmek ağlamanın ta kendisidir, madalyonun biri bir yüzü, biri bir yüzüdür.
...
Hakiki gülenler hakiki ağlayanlardır.
"Dünyada onlarca devlet ve onlarca isim sayılıyor olsa da benin inancım odur ki dünyada yalnızca iki millet vardır. Biri zalim olanlar diğeri zalimin karşısında duranlar. Her kim ya da kimden olursa olsun zalimin karşısında durmak bize atalarımızdan miras ve imanımızdan cüzdür. Ve dünyanın başından beri devam eden bir savaştır bu. Hâlen de vardır. Ve zafer bu meydanda düşmana diz çöktürmekten ziyade vazgeçmeden bu yolda olmaktır."
"Bir şeyler eksik. Binlerce cami,her camide vaiz, binlerce hoca, yüzlerce ilahiyat ve imam hatip lisesi, binlerce öğretmen, sayısız dernek ve vakıf ama sokaklar Avrupa,beyinler oryantalist, ahlâkımız çukur, haram ucuz, helal zor, Müslümanlar garip. Velhasıl bir şeyler eksik."