Yoksul coğrafyalarda terapi birbirine sarılmaktı. Herkesin cebinden çıkan ama aslinda kimsenin cebinden çıkmayan, elden ele dolaşıp duran bir çeyrek altının parıltısında buluşarak hayata bağlanma çabasıydı.
Gerçek özgürlük, varoluşunun cezalandırılmadığı yerde mümkündü. Kimliğin için suçlanmadığın, dış görünümünle yargılanmadığın, seçtiklerin ve seçmediklerin için utandırılmadığın sürece özgürdün.