Esma GÜL
@Esmgl
247 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·336 syf.·
Beğendi
·82 günde okudu
·2025 2. kitabı
Reklam
Erich Fromm'un dediği gibi sevmek bir his değil, bir yetenektir, bir şeye kapılmak değil, bir şeyin içinde olmaktır. Yaşadığımız olumsuz deneyimler nedeniyle yoğun bir güvensizlik hissiyle savaşıyor, bir daha o çaresizliği yaşamamak için kendimizi sakınıyor olabiliriz. Ama seviyorsak, bütün bunlara rağmen adım adım sevme yeteneğimizi kuvvetlendirmeliyiz. Çünkü ne dünya bizim tasavvur ettiğimiz kadar kötü, ne de biz içten içe inandığımız kadar güçsüzüz.
Bir döngüdür anlayış:
1. Ancak başkalarıyla ilişkilerimiz sayesinde kendi benliğimizi geliştirebiliriz.
2. Ancak kendi benliğimiz üzerinde çalışırsak başkalarıyla olan ilişkilerimizi geliştirebiliriz
Yüzleşmek her zaman zordur. Üstelik yüzleşmek, sorunu çözeceğimizi de garanti etmez. Ama hiçbir ciddi sorunu da yüzleşmeden çözemeyiz. Samimiyetin kök saldığı bir kültür yaratmak için kendi gerçeğimizi haykırmamız yetmez. Üstümüze yapıştırılan rollerden vazgeçtiğimiz gibi başkalarını zorladığımız rollerden de vazgeçebilmeye, bizi ezen mükemmeliyetçilikten kurtulmaya çalıştığımız gibi başkalarından da mükemmellik beklememeye, sınır koyma hakkımızı savunduğumuz gibi başkalarının da sınır koyma hakkına saygı duymaya cesaret edebilmeliyiz.
Nefes alacağımız şifa kültürü ancak böyle cesur insanlardan oluşur.
Sevgi ilişkisinde tahakkümü, baskıyı, zorbalığı, kendimizden uzaklaşmayı hissettiğimizde Korintlilere Mektup'u hatırlayabilir, sağlıklı bir sınır çizebiliriz: "Sevgi sabırlıdır, sevgi şefkatlidir. Sevgi kıskanmaz, övünmez, böbürlenmez. Sevgi kaba davranmaz, kendi çıkarını aramaz, kolay kolay öfkelenmez, kötülüğün hesabını tutmaz. Sevgi haksızlığa sevinmez, gerçek olanla sevinir. Sevgi her şeye katlanır, her şeye inanır, her şeyi umut eder, her şeye dayanır."
Evet dünya tehlikeli bir yerdir. En büyük tehlike kanatlarımızı kaybetmektir.
Watson'ın dediği gibi, belirsizliklerle dolu bu vurdumduymaz dünyada her birimiz, kimsenin bilmediği ve farkına varamadığı ayartmalarla, kuşkularla, korkularla ve henüz kapanmamış yaralarımızla savaşıyoruz. İnandığımız kadar tembel değiliz, iradesiz değiliz, korkak değiliz. Belki de sadece kimsenin göremediği mücadeleleri vermekten yorulduk. Bari kendimizi ve birbirimizi yormayalım. Sıfatlar yüklemek ve yüklenmek yerine birbirimize aynı savaşı verdiğimizi hatırlatalım.
Reklam