“Birilerini sevindirmenin ve bundan dolayı sevinç duymanın ne kadar kolay olduğunu hissediyordum; insanın kendinin açık olması yeterliydi,insandan insana canlı bir akım gerçekleşiyordu hemen, yükseklerden derinlere düşüyor,derinlerden tekrar sonsuzluğa köpürüyordu.”
“İçimde bastırılmış her şey yüzeye çıkmıştı,daha önce hiç bilmediğim bir doğruluğun dışıma taştığını,benim,kaybolmuş biri olarak nasıl da sonsuz evrene aktığını hissediyordum. Sanki her şey varlığını sadece benim için sürdürüyordu,yeniden coşkuyla akarak her şeyler bütünleştiğimi hissediyordum.”