Çünkü insanın bir derdi olduğunda sanki dermanını,çaresini bulacakmış gibi kime rastlarsa anlatmak ister.Anlatacak insan bulamadığı taktirde de kendi kendine yahut taşlara ,duvarlara anlatmaya mecbur olur .
İşte tabiat bütün insanlara aşkı eşit olarak bölüştürmüştür ve hiç kimseyi mahrum bırakmamıştır. Akılsız ,İlimsiz, huysuz, faziletsiz ,sabırsız ,acımasız, hayasız insan bulunur,lakin aşksız insan bulunmaz. aşk ve muhabbet herkesin düşüncesinde mevcuttur ancak bir cazibe merkezi olmadıkça gerçekleşmez.
Geçmiş şeyleri hatırlarına getirdikçe hüzünlenirler.Çünkü ömürlerinde geçirdikleri sevinçli günleri andıklarında o günlerin bir daha geri gelmeyeceğine üzülürler.Çektikleri acıları hatırladılarındaysa gönül yaraları tazelenir .