Esra Engin
@EsraEng
Bursa
Bursa, 15 Ekim 1992
222 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gençler ne okuyor, bakmayalım mı yahu :)
Romantik komedi tadında, bildiğimiz genç yetişkin romanı işte… Bu kitapların bende yarattığı tek etki yaşlandığımı hissettirmesi. Filmi olsa tatlı tatlı izlerdik be… Yani edebi bir beklentiniz olmadan bol bol aşk, cinsellik ve gençlik ateşi “izlemek” isterseniz buyrun tabii ama sanırım çoğu kişinin “çöp kitap” kategorisine girecek olan bu kitap, ne yalan söyleyeyim, arada bir okuması da benim gibi ponçik bünyelere keyif veriyor n’apalım
Efenim, elimizde bir adet çok yakın iki arkadaş var. Bu çocukluk arkadaşlarının zamanla gelişen aşklarını okuyoruz. Konu gayet basit, sıradan ama keyifli. Lise talebelerine şiddetle ve ısrarla tavsiye edilir.
Bir eylem olarak sevmek…
Sevmek… Erich Fromm bu kitabında sevmenin tanımını yapmakla kalmıyor, bu “eylemin” en derinine iniyor… Belki de kimsenin daha önce inmediği kadar derinine. Anne-baba sevgisi, evlat sevgisi, kardeş sevgisi, cinsel sevgi, tanrı sevgisi, kendini sevme… Ve tabii “sevginin uygulanması”… Ciddiyetle okunması ve incelenmesi gereken bir kitap. Bu kitabın aradan geçen yıllara rağmen ciddiyetle önemini koruması ve koruyacak olması Fromm’un başarısına bir kez daha çok büyük bir saygı duymamı sağladı. Gerçekten insanın fabrika ayarlarıyla oynayan, ciddi ufuk açıcı bir kitap, “keşke herkes okusa” dediklerimden. Her bir satırının altını çizip kafama çiviyle çakmak istediğim o kitaplardan.
Ayrıca kitabın sonunda (say yayınlarından çıkan yeni baskıda) muhteşem bir Fromm biyografisi de sizi bekliyor olacak. Hayatı hakkında, onun “sevme sanatını” uygulayışı hakkında ilgi çekici bilgiler mevcut. Kitabı muhteşem bir şekilde tamamlayan detaylar olmuş.
Okuyunuz efenim… ️
Çeviri: Işıtan Gündüz
Anlar… Bazı ufak anlar. Bu ufak anları bu kadar güçlü anlattığı için hayran kaldım. Çok farklı temalarda, farklı “an”lardan geçen kocaman hayatları anlatmış aslında bize. Hepsi çok başarılı öyküler olsa da özellikle son öykü olan “Kasetçi Ahmatov” isimli distopik öyküsüne bayıldım. Harika bir distopik roman olabilirmiş, biz de severek okurmuşuz. Onun dışında gerçekten birbirinden ayıramayacağım çok güzel 13 adet öykü var kitapta. Fakat özel olarak; “Oltamda Yusufçuk” , “Üzgün Pedro” , “Bugün İntihar etmeyeceğim” , “Milenyum Aşıkları” , “Hammurabi Yerde Öylece Yatarken” ve tabii ki bu hikayeye ince ipliklerle bağladığı son hikaye olan “Kasetçi Ahmatov” kalbimde ayrı bir yer edindi. Çok çok çok sevdim. Yeni kitabını heyecanla bekleyip, hemen edineceğim yazarlar arasına bir yazar daha eklemiş olma duygusunun keyfini sürüyorum şimdi… “Hoş ve uzun yaşayasın Ahmatov”, kalemine, aklına sağlık :)
