Esra Engin
@EsraEng
Bursa
Bursa, 15 Ekim 1992
222 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Bipoları bu kadar iyi anlatan başka bir kitap daha varsa o da yine Cheney’in yazdığı “Manik” isimli kitaptır. Bipolarsanız, bipolar yakınıysanız yahut sadece meraklı bir okursanız bu kitabı tavsiye ederim. Keşke herkese zorla okutabilme imkanım olsaydı. İnanılmaz bir incelikle yaşadıklarını, hastalığın evrelerini, hislerini muazzam anlatmış. Gidip kitaptan 4-5 tane daha aldım sevdiklerime hediye etmek için. Herkes okusun!
Schweblin’e bayılıyorum! Onunla “kurtarma mesafesi” ile tanışmıştım ve çok ama çoook sevmiştim. Öykülerini de seveceğimden şüphem yoktu açıkçası. Aynen kurtarma mesafesinde olduğu gibi gerilimi yüksek, tekinsiz, heyecanlı, sürükleyici, sayfaları art arda çevirmenizi sağlayacak 7 harika öykü var kitabın içerisinde. Kurtarma mesafesini okuyup sevdiyseniz, bunu da kesinlikle çok seveceksiniz! Schweblin ile olan yolculuğumuz “Ağızdaki Kuşlar” ile canım Schweblin çektiğinde yeniden devam edecek.
Okurken hayatımın denk geldiği dönemiyle mi alakalı bilmiyorum ama hayatım boyunca en sevdiklerim arasında olacak ve yeri çooook başka olacak. Sanki gerçekten birinin günlüğünü okudum. Sayıklamaları, sevgilisinin seyahatten dönmesini beklerken hissettikleri, ya da onunla yaşadıkları, aşkı, hayatının kırılma noktaları, ailesi vs… O kadar “ben”di ki. Zaten içimize dokunmayan kitapları da pek sevemiyoruz değil mi? O yüzden herkes çok sever mi emin değilim ama ben baygınlık geçiriyorum şuan sevgiden <3
Sevgilisinin, annesinin ölümünün ardından onun memleketine bir yolculuk yapmasıyla başlıyor kitap. Ve biz kadın anlatıcımızın ağzından, sevgilisini beklediği günlerde tuttuğu defteri okuyoruz. Bolca sayıkladığı, bolca tekrara düştüğü ama sizi hiç de rahatsız etmeyen (beni asla etmedi) bir günlük. Duygusal, komik, trajik, çok gerçek. Bol bol mitolojik göndermeleri olan, ve bence çoook çok iyi yazılmış bir kitap. Beynime çok da güzel bir şarkı nakşetti. “Wild is the wind…”
“Yaklaşıyor muyuz, yoksa uzaklaşıyor muyuz?
Bu merdiven çıkıyor mu, iniyor mu?
Çok aşığım ben bu adama. Kundera inanılmaz bir adam. Her yazdığına mı hayran olur insan? Her kitabı mı bu kadar büyüleyici, akıcı, edebi olur? Oluyor. Edebiyat kokuyor, aşk kokuyor, erotizm kokuyor, siyaset kokuyor, felsefe kokuyor. Her kitabı bu kadar muazzam olmamalı ama :’)
Gelelim “yavaşlık” kitabına. Milanku karısı vera ile eski bir şatodan dönüştürülmüş bir otelde, bir gece geçirmeye giderler. 18. Yüzyıl ve 20. Yüzyıl birbirine girer ve hız ile unutma, yavaşlık ile hatırlamanın paralelliklerini didikler. Dönemin siyasi atmosferine de, aşka ve erotizme de, psikolojiye ve sosyolojiye de, hazza ve hazcılığa da bol bol değinir. Ayrıca bu kitap büyük bir şakadır da bence. Komiktir, güçlüdür, büyülüdür. Her Kundera okuduğumda müthiş bir haz duyuyorum. Hem zihinsel hem bedensel. İnanılmaz hissettiriyor. Bu hazzı herkes yaşamalı. Okuyunuz, okutunuz efenim.
MUHTEŞEMMM! Zaten Fournier alışveriş listesi bile yazsa okurum. Kitabı -SON- diye bitirmesi kalbimi dağladı sanırım birazcık :’) Beklemek,sabır, sabırsızlık, acele etmek, zaman üzerine tabii ki kısa kısa notlardan oluşuyor yazıları. Her zamanki gibi güldürürken ağlatan şeyler. Seni çok seviyorum Fournier, çok <3
