Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Haziran 2022
İlk Yayın Tarihi:
2015
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Siete casas vacías
ISBN:
9789750746079
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kafaları dolu içleri boşalmış insanlar tıpkı evleri gibi·128 syf.·
7/10
2025 122. kitabı
Daha önce okumadığım bir yazarla daha geldim. 1978 doğumlu Arjantinli yazar Samanta Schweblin. Dünyanın dört bir yanında birçok ödül kazanmış ve kitapları kırktan fazla dile çevrilmiş. Yedi Boş Ev üçüncü öykü derlemesi. İlk kez 2015 yılında yayınlanmış ve ödül almış bir kitap.
Önceden yabancı yazarlara ait öyküleri okurken zevk almazdım. Çünkü bizim Türk öykülerimizden alışmışım, okuduğum sayfalarda giriş gelişme sonuç arıyordum. Yeni dönem Türk öykü ve hatta bazı romanlarda bile artık bu kalıbın dışına çıkılmış olmasını ilk başlarda yadırgasam da artık alışmış durumdayım . Sanki yazar sonunu biz okuyucunun hayal gücüne bırakıyor gibi hissediyorum.
Bu kitabımızdaki öyküler de bu türden. Hatta giriş bile yok da sanki direk gelişmeden olayların içinde buluyorsunuz kendinizi. Ama bu durum beni rahatsız etmedi. Öyküler birbirinden bağımsız olsa da aralarında ortak noktalar yaklayabiliyorsunuz. Mesela alzheimer olan yaşlılar, kafası karışık insanlar, çıplaklık teması, boş kutular, amaçsızca kendini yollara atanlar, çocuklarını kaybetmiş ebeveynler, delirmekle delirmemek arasında gidip gelenler...
Sanırım yedi öykünün içinde beni en çok etkileyen 4. Öykü Mağaramsı Nefes oldu.
Tüm öykülerde insanı tedirgin eden bir taraf olsa da okumuş olmaktan mutluyum.
Dünyanın kudurmuşluğu karşısında nasıl olup da delirmediğimize, nasıl olup da hayata bir önceki günkü gibi devam edebildiğimize şaşırıyorum. Nasıl oluyor da o sınırı aşmadan durabiliyoruz? Schweblin’in karakterleri ya sınırda, ya da sınırın öte tarafında. Deliler, derin unutuşlara bırakmışlar kendilerini. Ya koparmışlar makul olanın zincirini, ya da dişleri o zincirde, bir parça daha kalmış hani, sallanıyorlar ucunda.
Çocuğunu yitirmek gibi düştüğü yeri yakan, yaktığı yerin bir daha yeşillenmesine izin vermeyen acılar var bu kitapta. Kaynayıp duran, içimizin serinlemesine izin vermeyen suçluluk hissi var. Kenarları koyu karanlıktan dikili unutuşlar var. Eril şiddetin gölgesi altında gözünü sımsıkı kapatan kadınlar, hep başkalarının olan güzel evlere öfke duyan, evlerinin önündeki kusursuz çimenleri çiğneyen yoksullar ve kendi evinin içinde hıçkırıklarını kutulara doldurmaya çalışanlar.. İnsanlar, hayatla aralarında eprimiş bir pamuk ipliği..
Schweblin’in karakterlerinin yaşadığı muhite adım atmak istemezsiniz. Lola kapınızı çalsın istemezsiniz. Hendeğe düşen çocuğun bir daha asla içemeyeceği toz çikolatadan nefret edersiniz. Olmak isteyebileceğiniz son yerdir burası. Ama elinizden bırakamazsınız kitabı. O insanların dünya ağrısına eşlik eder, onlarla nefessiz kalır, onlarla o yarım kalan cümlelerin tamamlanmasını bekler durursunuz, gözünüz üç noktalarda.
-İnsan bir şeyi kaybedince...
-Evet…..
-İnsan bir şeyi kaybedince…
-Lütfen, söyleyin.
-Nasıl desem…
#emrahimre nin özenli çevirisi
Başı ve sonu olmayan, sadece kesit içeren bir akışa sahip olması bakımından bana farklı geldi. Ama kitabın en çarpıcı ve öne çıkan özelliği öyküleri okurken yaşadığınız o huzursuzluk ve merak hissi. İyi bir akış ile o huzursuzluk hissini verebilmesi yazarın başarısı gerçekten. Öyküleri ucundan kıyısından birbirine bağlamaya çalıştım ama kitap bitince yazarın böyle bir meselesi olmadığını fark ettim. Güzel ve okunası bir kitaptı.
Yedi Boş Ev , birbirinden bağımsız toplamda yedi öyküden oluşan ve aslında dönüp bakinca kendi içlerinde her birinin ortak bir çerçevesi olan , hiçbir korku unsuru içermediği halde beni hep tedirgin ederek , " şimdi sırada ne var , ne olacak ?" merakıyla okuyup hızlı bir şekilde bitirdiğim bir kitap oldu . Ben çok sevdim .
Yedi Boş EvEdebiyat
Herkese Merhaba <3
Bugün yeni tanıştığım bir yazar ve yedi tane öyküden oluşan eseriyle geldim.
Kitaptaki her bir öyküde bir eve misafir oluyoruz. Ama tedirgin edici bir misafirlik bu. Kalkıp gitmek istiyorsunuz ama yok onu da beceremiyorsunuz çünkü yazarın dili o kadar akıcı ki sizi kendine yani o evlere bağlıyor. Yerinizden kalkamıyorsunuz.
İçinde ürkütücü hiçbir öge bulunmamasına rağmen bu kitap beni bu kadar tedirgin etmeyi nasıl başardı diye hala düşünüyorum.
Beni en çok etkileyen öyküler;
İlk öykü olan Hiç Alakası Yok’ta bayağı bir tedirgin oldum, aynı şey benim başıma gelse hiç tanımadığım dengesiz bir kadın evime girse ben oradaki ev sahibi kadar soğukkanlı davranabilir miydim acaba?
Mağaramsı Nefes’de çok etkilendiğim bir öyküydü. Hatta en rahatsız olduğum öykü olabilir. Lola gibi bir komşum olsun ve sürekli kapımı çalsın istemezdim açıkçası…
Ödüllü bir öykü olan Şanssız bir Adam’da değişik bir öyküydü toplasan 10 sayfa yoktu ama bitirinceye kadar neler çektim hem korktum, hem üzüldüm, hem de kızdım…
Son öykü olan Dışarı çıkmak’taki abladan bahsetmek bile istemiyorum tamam dışarı çık ama bornozla değil be ablacım.
Şaka bir yana Allah akıl sağlığı versin gerisi bir şekilde hallolur gerçekten…
İnsan psikolojisi ile ilgilenen veya hayatın içinden bir şeyler okumak isteyen tüm okurlara bu yedi haneye bir misafirliğe gitmelerini tavsiye ederim.
OKUYUN OKUTUN
Kitapla Kalın
Sevgiler <3
Puan vermedi·128 syf.··
Beğendi
·2022 70. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 09 Haziran 2022 00:00
Her kitabını heyecanla beklediğim Samanta Schweblin’in yeni kitabı Yedi Boş Ev, Emrah İmre çevirisiyle ve Cem Alpan dizi editörlüğüyle #cançağdaş dizisinden yeni yayımlandı.
Yedi Boş Ev, aile ilişkilerine odaklanan yedi öyküden oluşuyor. Samanta Schweblin’in diğer kitaplarında da karşımıza çıkan tekinsizlik, gerçekliğin sivriltilmesi, ebeveyn-çocuk ilişkileri bu kitabında da var.
Samanta röportajlarında aile konusunda yazmayı sevdiğini ve ailenin ilk trajedimizi yaşadığım yer olduğunu söylüyor. Öyküler de bu doğrultuda, çiftlerin birbirleriyle ya da çocuklarıyla ilişkileri üzerinden yabancılaşma, yalnızlık irdeleniyor.
“İnsanların varlıkları eşyalarını taşımakla bağlantılıymış ve eşyaları onlara anlam katıyormuş.”
Bazı öykülerde koliler ile karşımıza çıkan bu durum öykülere dağılmış durumda.
Samanta çok sevdiğim bir yazar ama öykülerini daha çok seviyorum. Ağızdaki Kuşlar en sevdiğim öykü kitaplarından biri, artık Yedi Boş Ev de bu listede :)
Yedi Boş Ev’i biçim olarak Kurtarma Mesafesine daha yakın buldum. Ağızdaki Kuşlar kadar gerçekliği bükmemiş. Samanta’nın öyküleriyle sorun yaşayan okurların bu kitapla sorun yaşamayacağını düşünüyorum.
.
.
.
.
Ağızdaki Kuşlar 
Kurtarma Mesafesi
Ağızdaki Kuşlar Kurtarma Mesafesi
Samanta Schweblin, Kurtarma Mesafesi'nden sonra, bir öykü kitabıyla çıktı karşımıza.Gerçi ben onu ilk öyküleri ile tanımış (Ağızdaki Kuşlar) çok sevmiştim.Etrafımdaki tüm arkadaşlarıma da tavsiye etmiştim
Yedi Boş Ev'i okuyunca, " evet ya, ben Schweblin öykülerini daha çok seviyorum" dedim.Yedi öyküden oluşan kitabın her bir öyküsünün merkezinde ev, dolayısıyla aile ilişkileri var.
Mağaramsı Ev, öyküsü, ki kitabın en uzun öyküsü, çok etkiledi beni.
Babamlar ve Çocuklarım'ı okurken epey güldüm.
Kitaptaki Şanssız Bir Adam öyküsü, 2012 Juan Rulfo Öykü Ödülü'nü kazanmış.
Tekinsizlik yine hâkim olsa da öykülere, merak unsuru daha baskın.
Çok çok sevdim, Yedi Boş Ev'i.
Yedi farklı öykü, ortak noktaları hepsinin ürkütücü ve anlaşılmaz derecede rahatsız edici olmaları. Akıcı ve yalın bir dili var yazarın, aynı anda spesifik şekilde felsefik cümleler kurmuş. Öykülerin ana konusu hayatı pamuk ipliğine bağlı olan insanların hayatları. Etkileyiciydi.
Tavsiye edilir mi, kesinlikle. Müthiş kafa dağıtıyor ve kendine odaklıyor.
8/10
2022 68. kitabı
Bu kitap şimdiye kadar yapmış olduğum tüm okumalardan farklıydı Korku ögesi var mı hayir ama okurken kendinizi tekinsiz ya da garip hissediyorsunuz yani sizi rahatsiz ediyor, gerildiğinizi hissediyorsunuz.Misal en rahatsiz olduğum hikaye "hiç alakası yok" tu. Sanki ordaymisim gibi kotu hissettim. Sonra "mağaramsı nefes" olayı anlamaya calistim bazen hikayedeki adam bazen de Lola oldum, Şanssız bir adam beni gercekten gerdi acaba o çocuga bir sey yapacak mi dedirtti. Toplamda 7 hikayelik bir kitap kesinlikle tavsiye ederim.
Samanta Schweblin'in okuduğum ilk kitabıydı.Yazarın değişik bir anlatımı ve kurgusu var. Kitap,farklı evlerde geçen 7 öyküden oluşuyor.İnsan, öyküleri okurken ister istemez geriliyor ve olayların her an kötü sonla sonlanacakmıs hissine kapılıyorsunuz.
Yazar Hakkında
Samanta SchweblinYazar · 4 kitap
1978’de, Arjantin’in Buenos Aires kentinde doğdu. Buenos Aires Üniversitesi’nde sinemacılık öğremini gördü. ilk derlemesi El Núcleo del Disturbio’yu [Karmaşanın Merkezi] 2002’de, bu derlemedeki öykülerin bir kısmını içeren Ağızdaki Kuşlar’ı 2008’de, üçüncü derlemesi Siete Casas Vacías’ı [Yedi Boş Ev] 2015’te yayımladı. Öyküleri Arjantin ve Güney Amerika’da Fondo Nacional de las Artes, Haroldo Conti, Casa de las Américas gibi ödüllere layık görüldü. Granta dergisi tarafından İspanyolca dilinde eser veren en iyi genç yazarlar arasında gösterildi. ilk romanı Distancia de Rescate [Kurtarma Mesafesi] 2017’de Man Booker Ödülü kısa listesinde yer aldı.
