Atatürk diyor ki: “Tarih yazmak, tarih yapmak kadar mühimdir. Yazan, yapana sadık kalmazsa, değişmeyen hakikat, insanlığı şaşırtacak bir mahiyet alır!”
- Vahdeddin’in böyle sefalet içinde öldüğü, tabutuna bile haciz konulduğu Atatürk’e anlatılınca, Atatürk’ün gözlerinin dolduğunu, yüzünü bir süre arkadaşlarından kaçırarak pencerelerden dışarılara baktığını bir kitapta okumuştum.
- Efendim burada hiç dikkate almadığımız bir husus var: Bir kere Mustafa Kemal Paşa’yı Millî Mücadele için Anadolu’ya gönderen, bizzat Sultan Vahdeddin’dir.
İşte Ekhekrates, dostumuzun ve tanıdığımız insanlar içinde çağdaşlarının en iyisi, en doğrusu ve en adili olduğunu söyleyebileceğimiz insanın sonu böyle oldu.