Saat 06:48 ve ben kitabı bitirmiş inceleme okuyorum. Ve inanın bir elli sayfa okuyup uyumaya niyetim vardı ama bir baktım ki kitapta değişik şeyler oluyor. Ve ben elime aldığımda 164.sayfadan başlamıştım. Yani birkaç saatte yarısından fazlasını okudum ve bitirdim.
Ağladım, çok ağladım.
Uzun zamandır bir kitaba bu kadar çok ağladığımı hatırlamıyorum. Peki neye ağladım? Sadie’nin o yalnızlığına. Sırf yanında biri olsun diye yalvarışına.. şu an bile gözlerim doldu.
Joe’yi anlıyorum, zaten başında geçen olaylar zor. Bir de bu olunca normal böyle tepki vermesi ama son partideki Sadie’ye hayran kaldım. Goo girllllll!!!!
Kısacası bazı yerlerde çok fazla içsel dönüş ve fazla detay vardı ve o şeytan üvey kardeşe gerçekten tahammül edemedim ama bunlar diğer muhteşem olayların yanında hiç kalıyor.
Ve yazarımız işe smut vs koymadan o aşkı bize o kadar güzel hissettirdi ki BAYILDIMMMM
Bırakın Özel Korumaya film yapmayı, acil bunun filmini çekinnn