Esra Kılıç
@Esraefe
instagram hesabım @efesraklc
Bir Karanlık Oda’da Osman Balcıgil ve Deniz Gezmiş (öldüğü yaşta) sohbet ediyorlar. 60’lı ve 70’li yılların siyasetinden, İhtilal’den, o zamanın Cumhurbaşkanı Bayar ve Başbakanı Menderes’ten ilerliyor sohbet.
Yazar bunu karşılıklı diyalog olarak değil de, direk anlatım olarak yazsaymış daha iyi olurmuş. Çünkü yazarın anlatımını çok seviyorum. Bir de Deniz Gezmiş konu olunca akan sular durur bende. Kesinlikle bilgilendirici bir kitap, sadece diyalog havasını beğenmedim. İllüstrasyonlar harikaydı, söylemeden geçemeyeceğim.
.
Delikanlım!
Sen ki, ya bir köşe başında
kan sızarak kaşından
gebereceksin,
ya da bir darağacında can vereceksin.
İyi bak yıldızlara
onları göremezsin belki bir daha...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitabın konusunu ilk okuduğum zaman ‘muhteşem’ demiştim, ama keşke öyle olsaydı. Sayfalar ilerlerken konu ha başlayacak, şimdi başlayacak, diye diye kitabı bitirdim. Neydi, neyi anlatmak istedi, hatta konusu çok iyiyken bir kitap nasıl böyle olabilir hiçbir şey anlamadım. Benim bu kitap yarım bırakamama huyuma acil bir çözüm bulmam lazım, çünkü işkence ile bitirmeye çalışıyorum. Her seferinde de sonunda belki bişey vardır umudu ile ilerleyip, hüsraaaaann yaşıyorum. Olayın özü uzak durun.
İlk 60 sayfa, kitap kimin ağzından anlatılıyor diye anlayamadığım için adapte olamadım. Daha sonra psikiyatr’ın ağzından anlatıldığı ortaya çıktı. Konu olarak evet güzeldi, ama başka anlatım tarzı olsaymış daha iyi olacakmış. Çünkü bazı yerlerde ‘burayı Dr. neden anlatıyor, ne alaka?’ dediğim yerler oldu. Acı bir hikaye, içime işledi. Hele de tam bu çocuk tecavüzlerinin arttığı dönemde okuyunca daha da etkilendim. Sonu inanılmaz ve çok şaşırtıcıydı, ama kitap olmamış, olmayan, ilerlemeyen birşeyler var. Bazı yerlerinde sıkıldım diyebilirim. Ben beğenmedim. Okunsa da olur, okunmasa da.
