Esra İ

........ iki insan birbirini gerçekten sevdiyse, aralarında gerçek bir öfke olmaz. Kızgınlık, evet, intikam arzusu, evet, ama öfke, şiddetli, hesapçı, pusu kurmuş bir öfke... Hayır bu mümkün değil.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
O zamanlar, bugün bildiklerimi bilmiyordum. Hayatta insanın utanmasını gerektirecek hiçbir şey olmadığını bilmiyordum. Rezilce olan tek şey, insanın duygu vermesini ya da almasını engelleyen ödleklik.
Fakat burjuvazi bir para meselesi değildir. Evet benim tecrübeme göre tam da yoksul burjuvalar, burjuva zihniyetine ve yaşam biçimine gergin bir ruh haliyle yapışırlar. Zengin adam hiçbir zaman toplumsal adetlere, burjuva düzenine, görgü kurallarına ve saygıdeğer davranışlara böyle rahatsız edici bir titizlikle tutunmaz, oysa küçük burjuvanın onaylanmak için hayatın her anında bunlara ihtiyacı vardır; gelir düzeyiyle paralel yükselen ev masrafları, giyim kaideleri ve toplum hayatının kuralları konusunda büyük bir özenle defter tutan büro müdürü buna örnektir. Sadece küçük burjuva şekilcidir. Buna ihtiyacı vardır, çünkü hayatının sonuna dek bir şeyler kanıtlamak zorundadır.
Evet aşağı doğru sınır yok. İnsan aşağıdaysa, acımasız sertliği yumuşatan her şeye seviniyor.
Bu kadın nasıldı, biliyor musun? Ne gibi bir duyguya kapıldım, sana söyleyeyim: Sempatik değildi ama benim dengimdi. Aynı zamanda coşkuya yatkın, duygu yönü ağır basan, güçlü, kendi ayakları üstünde duran, duyarlı ve acı çekmeye meyilli biriydi; tıpkı benim gibi onurunu koruyan bütün insanlar gibi.