Hakikaten öyle... Gelin içimizdeki temiz özümüzü, güzel kodlarımızı bozmayalım. Nasıl bozuluyor? Anlamsız hırslara sahip oluyoruz. Gözümüz kararıyor ve bir yerlere dağılıyoruz, belki saldırıyoruz o hırslardan dolayı. Dağıldığımızda birçok şeyi kaybediyoruz ama en önemlisi de kendimizi kaybediyoruz.
İnsanın bir özü ve kodları var. Bu özün temiz olduğunu biliyoruz. Kodlarında iyilik olduğuna inanıyoruz. Problemlerle karşılaştığında mücadele edecek gücün özünde ve kodlarında bulunduğunu düşünüyoruz. Buna rağmen özümüz ve kodlarımız konusunda sorun yaşıyorsak bu fıtratımızı bozduğumuz, kodlarımızla oynadığımız anlamına gelebilir.
Bebekken "Yeter artık!" demiyoruz. "Kalkacağım." diyoruz. Bir hastalık yoksa kalkmayı öğreniyoruz. Ama süreç içerisinde çevremizden duyduğumuz yanlış bilgiler söz konusu. Ve bize kendimizi güçsüz hissettiriyor. Ve bize kendimize inanmaz hissettiriyor. Kendimize dayanamaz hissettiriyor. Aciz olduğumuzu, kuvvetsiz olduğumuzu düşündürüyor.