Sözlerin altında aranan gerçek, kahve falı gibiydi; istediğin tarafa yor... Zaman içinde, gerçekler tokadını suratına çarptığında, beş parmağın beşinin de izi kalıyordu.
"Dünyanın açık yarası da bu Liva, insanlar birbirine zarar veriyor; doğaya, hayvanlara, insanlara, küçük çocuklara... Ve izi kalıyor bıraktıkları yaraların. Nesilden nesile aktarıyor travmalı çocuklar öfkesini. Bunun bir son bulması lazım."