...
iyi bir uyku aklımı başıma getirir
belki.
ama şu anda, etrafıma bakıyorum ve
oda kendim gibi, darmadağın: hiçbir
şey yerinde değil, üst üste, karmakarışık,
kaymış, devrilmiş ve ben
düzeltemiyorum, içimden
gelmiyor.
bu önemsiz günlerden geçmek bizi tehlikeli
günlere hazırlar belki.
(...)
biliyordum öldüğümü.
içimde bir ses, hadi, öl, uyu, onlar
gibi ol, kabullen
dedi.
sonra içimde bir başka ses, hayır, minicik bir
parça sakla,
dedi.
fazla büyük olması gerekmez, bir kıvılcım.
bir kıvılcım orman
yakar.
bir kıvılcım yeter.
sakla.
sanırım sakladım.
iyi ki saklamışım.
ne şans
ama.