Yalnızlıktan bu kadar muzdarip olup herkese sırtını dönmek ve sadece kendinden bahsetmek, Engin Gençtan'ın söylediği gibi "karşımızdakilere kendi senaryolarımız doğrultusunda roller vermek" neden kaynaklanıyor olabilir ? kendimizi pazarlamak için, birilerinin azıcık bizimle ilgilenmesi için gösterdiğimiz bunca çaba, oluşturduğumuz bunca internet sitesi, bloglar, instagramlar,twitterlar……. uyanır uyanmaz düğmesine bastığımız bilgisayarlar, oyun konsolları, kahve makineleri.. bunlar yalnızlığımıza çare olabilir mi?
yoksa dizlerimizi titreten asıl soruyu sormaktan mı çekiniyoruz; "biz yalnız olmak istemediğimiz konusunda samimi miyiz?"