Namaz
(95S)
Namaza başlarken "Allahu Ekber!" diyerek masivayı (Allah'tan başka bütün varlıkları)
arkasına alan insan, kâinat varlıklarının imametine geçerek bütün kâinat adına Allah'a kulluk takdimine başlar.
(57S)
Sufiler, namazın başlangıcında zikredilen "Allahu ekber" ifadesinin, namaza nefsi kurban ederek girmeyi temsil ettigini ve bununla kibir ve enaniyetin tedavisinin de başladığını söylemişlerdir.
(76S)
namaz içerisinde söylediğimiz;
“semi allahu limen hamideh”, “Allah kendisine hamd edeni işitir.” ifadesi yaşam içerisinde konuştuğumuz her cümleyi seçerek ve düşünerek ifade etmemiz gerektiğini hatırlatır.
(94S)
Tahiyyat duasıyla insan, kâinattaki varlıklar adina su ifadelerin müezzini our: "Bütün mahlukatın hizmetlerinin ve kulluk hediyelerinin tamamını ben kendi hesabıma, kendim yapmışım gibi sana takdim ediyorum, kainattaki bütün hayırlı işleri adeta birer birer, baştan sona ben gerçekleştirmişim gibi Sana ben sunuyorum."
“Rabbim beni ve soyumdan gelecek olanları namazı devamlı ve gereğince kılanlardan eyle.”
(İbrahim,40)
Gelecek ve rızık kaygısıyla ibadetleri aksatmak, çalışma performansını iki katına çıkarıp ibadetleri yarıya düşürmek, bazende büsbütün terk etmek, rızkı Allah’ın gönderdiğine yeterli derecede inanmayışın, sürekli göndereceğine güvenmeyişin ve iman zaafının bir sonucudur.
Dünya, ödül değil, hizmet ve gayret yurdudur. Hasbelkader içinde geçici ve uçucu bazı ödül ve mükafatlar bulunsa da insanın yaşama gelişinin ana maksadı bu ödüllere kavuşmak değildir. Dünya yaşamı, tohum ekme yeri olduğundan, buraya en çok, çaba ve meşakkat yakışır.