Birinci sınıflarda bir duvarda da okuma fişleri bulunurdu. “Ali bana top at” gibi basit cümlelerden oluşan fişler büyük kartonlara yazılır, duvara boydan boya gerilmiş iplere asılırdı. Okumayı öğrenme sürecinde bu fişler kesilip önce kelimelere, sonra da hecelere bölünür, bölünmüş parçalar yine bu iplere asılırdı. Okumayı söken öğrenci bu heceleri okur, birleştirip cümle kurardı.
Reklam
“mendillerinizi çıkarın, tırnak kontrolü yapıcam”
Okullarda Atatürk köşesi
“Hayatta en hakiki mürşit ilimdir”,
“Ben sporcunun zeki, çevik ve ahlaklısını severim”,
“Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur”, “Türk öğün, çalış, güven”
“Türküm, doğruyum çalışkanım. Yasam küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymaktır. Yurdumu milletimi özümden çok sevmektir. Ülküm yükselmek ileri gitmektir. Ey bugünlerimizi sağlayan ulu Atatürk! Açtığın yolda, gösterdiğin ülküde, hiç durmadan yürüyeceğime ant içerim. Varlığım Türk varlığına armağan olsun.”
Reklam