Erva Arslan
@Evalandinizzz
3 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Erva Arslan
, bir kitap okuduPuan vermedi·392 syf.·
13 günde okudu
·Okunma: 01 Kasım 2025 00:00
·2025 8. kitabı
Reklam
Yine Kahkahan Kulaklarımda :)
Yine kahkahan kulaklarımda,
Hiç değmese de tenim sana,
Dokunmasa da parmaklarım,
Gülen gözlerin gözümün önünde hâlâ.
Saatlerce konuştuk, günler boyu sustuk,
Bir kelimenle doğdum, bir suskunluğunla öldüm.
Sen “hevesti” dedin, oysa ben,
Kendimden vazgeçip seni sevdim.
Uykularımı kaybettim, midem sustu,
Kelimelerim bile yorgun artık.
Bir sevgiyi, bir umudu değil,
Kendimi kaybettim bu yarım kalmışlıkta.
Her kahkahan bıçak gibi şimdi,
Gözlerimde yankılanan bir yangın.
Sana dokunamadım belki ama,
Sen içimde hâlâ en gerçek sancım.
Yine kahkahan kulaklarımda,
Rüyalarımda adını fısıldayan bir sessizlik var.
Belki hevestin, belki de bendim yanılan,
Ama sen, benim en acıtan “keşke”m olarak kaldın.
“Aşk, bazen bir dokunuş değil, bir bakışta saklıdır.
Çünkü bazı bakışlar kelimelerden daha çok şey söyler.”
“Ölüm böyle bir şey mi?
Bir anda insanın içindeki tüm sesler susuyor, bütün korkular anlamını yitiriyor.
Korkmuyorsun artık.
Ne olacaksa olsun diyorsun…
Belki de asıl özgürlük o anda başlıyor.”
Anne Kucağı
Uykudan uyanırım sabah serininde,
Güneş süzülür perdemin içinde.
Annem gülümser, “günaydın” der ince,
Sanki dünya durur o sesin önünde.
Saçımı okşar, öper sessizce,
Kokusu siner yastığıma gizlice.
Bir ninni gibi yumuşak sesiyle,
Korkularım biter kolları içinde.
Okula giderim, çantam elimde,
Annemin sözü kalır kalbimde.
“Yaz, çiz, öğren, güzel ol içinde,”
Der hep sevgiyi fısıldayarak sesinde.
Reklam