"Western State Hastanesi'nde çalışan ve yaşayan insanların ergen çocuklarının, ne zaman cumartesi akşamı birileriyle çıkacak olsalar gerçekleştirdikleri bir ritüel varmış. Kendilerini alacak kişiyle buluşmak için civardaki üniversitenin kampüsüne gider, dönünce de orada inerlermiş. Soranlara da, anne-babalarının orada çalıştığını söylerlermiş, ama elleriyle gecemizi-gündüzümüzü geçirdiğimiz hastaneyi değil, okulu işaret ederlermiş. Bizim deliliğimiz, onların alnının karasıydı. Bu bana mantıklı göründe. Kim bizim gibi olmak isterdi? Kim bizim dünyamızla ilişkilendirilmek isterdi?"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Resmi ufacık daireme götürüp yatağımdaki duvarın üstüne astım, hala da orada duruyor. Benim hayatım bulanık kahverengi; o resim bana, hayat yolunda tökezleyip buralara gelmesem görebileceğim renkleri hatırlatıyor."