Bugün benim minik yol arkadaşlarımın, baldan tatlı çocuklarımın karne günüydü.. karne hazırlıkları biraz yorucu bir şekilde geçse de ki meslektaşlarım beni anlar :) günün sonunda mutlu yüzler, tatlı gülüşler görmek içimde kelebeklerin uçmasına tek ve en büyük sebep.. İyi ki öğretmenim.. İyi ki bu güzel anların bir parçasıyım..
Çocukların okul başarısından başka bir şeyi görmediğimiz günlerden geçiyoruz. Oysa en çok da rahmetli Doğan Cüceloğlu hocanın; " karıncaları ezmeyen , ağaç dallarını kırmayan, çiçekleri ezip geçmeyen, sevgiyi hissetmeyi ve hissettirmeyi bilen çocuklar yetiştirme" tavsiyesine muhtacız.
Her şeyle savaşamazsın. Her konuda en iyisini yapamazsın. Her zaman mantıklı davranmak mümkün değildir. Bazen akışına bırakmak gerekir. Savaşmak yerine yenilmek gerekir öğrenmek için ...