F
@Evilangell
35 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
İnsanın mutluluğun derinliğine varması için bir gün bile yeter.
Reklam
Dedim ya sana, zavallı bir yaratık olan insanoğlunun baş derdi, kendilerine doğuştan bağışlanan özgürlükten sıyrılıp bunu bir an önce başkalarına devredebilmektir.
Görüyorsun ya, insanların bugünkü kaderi sadece huzursuzluk, kaygı ve mutsuzluktan örülmüş.
Jane Austen’in Gurur ve Ön yargıdan sonra okuduğum ikinci kitabıydı. Güçlü kadın karakterler üzerinde duran yazar, Emma karakteri için de öyle bir rol çiziyor. Dönemin İngilteresinde belli sorumluluklarla ve babasının yanında belli bir yerde sıkışmış olan Emma’nın yaşamından bir kesite tanık oluyoruz. Kitabın en sevdiğim yönlerinden biri iyisiyle kötüsüyle yaptıklarının farkına varan bir karakter olmasıydı. Sonradan olumsuz özelliklerini de kabullenmesine ve olgunlaşmasına tanıklık etmemiz güzeldi. Hayatın içinden kusursuz olmayan bir karakterdi. O dönemdeki bağımsızlığı ve düşünceleri ayrıca etkileyiciydi.
Üstelik herhangi bir kimse ‘acı çeken’ sıfatını, sanki bu bir rütbeymiş gibi, başkasına kolay kolay kaptırmaz.