Evin Toprak
@EvinEftelya
Sınıf öğretmeni
Lisans
4 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Bu serinin sonunda Zezenin delikanlık dönemini anlatıyor.
Artık büyümüş bir Zeze var karşımızda. Ama hâlâ sevgiye muhtaç, hâlâ yüreği hassas, hâlâ ele avuca sığmayan biri.
Bu kitapta en çok şunu gördüm : Zeze ihtiyacı olan sevgiyi bulduğunda, içinde taşıdığı o kocaman yürekle yapamayacağı şey yok. Ama işte… ah eksik kalan o sevgi, o özlenen şefkat…
Kitap yarım kalmış gibi. Böyle bir son beklemiyordum. İçimde başka bir son dilemiştim.
Belkide yazar bilerek yarım bıraktı, kim bilir? Belkide Zeze, hep yüreklerimizde yaşasın diye… Ya da belkide bu hikayenin sonunu bize bıraktı…
***
“Ayağımıza bir parça çamur bulaşması,günün birinde toprak olacağımızı hatırlatır.”
