Evren Erarslan
@Evren_Erarslan
87 Senesinin sonbaharında dünyaya gelen Evren, yıllar sonra istemeyerek gittiği okullar neticesinde mezun olmayı başarmış ve " İş Geliştirme Yöneticisi" olarak halen çalışmaktadır.
Endüstri Mühendisi
Lisans
Antalya
729 okur puanı
Ağustos 2015 tarihinde katıldı
Zebercet gibi unutulmaz bir karakteri edebiyatımıza kazandıran Yusuf Atılgan, kendine has cümle kurma yapısı ile çok kolay okunmayan ama derinliği ile akıllarda uzun süre kalacak bir kitaba imza atmış. Bir cümle içerisinde geçen çok katmanlı zaman akışı, hem geçmiş zaman hem gelecek zaman, hem de şimdi zamanın aynı anda kullanımı, Zebercet’in ruh halini de yansıtıyor adeta. Gerçekliğini sürekli sorguladığımız, yaşanıp yaşanmadığını anlamadığımız ama bir halüsinasyon halinde geçen olaylar örgüsünü adeta ter içinde kalan Zebercet gibi buhranlar içerisinde takip ediyoruz. Otelin kokusunu resmen alıyorsunuz kitabı okurken, bazı anlarda iplerle bağlandığınızı hissediyorsunuz, arada bir de yalnızlık duygusu ile nasıl başa çıktığınızı aklınıza getiriyorsunuz. Sorunlu bir psikoloji ile geçen bir ömrü bu kadar kısa sürede bu kadar yoğun biçimde verebilmek çok kolay olmasa gerek.
İkiz kardeşinin hayatının yavaş yavaş ölüme doğru gidişini oldukça sade ve gerçekçi biçimde yansıtan yazar, hem ikizinin hayatını sonlandırmasının ardından ona bir ağıt hem de yas sürecinde nasıl bir hayat çizdiğini gözler önüne seriyor. Kitabın en çarpıcı kısmı gerçekçiliği. Çünkü yazar kendi hayatını, akılda kaldıklarını oldukça iyi bir kurguda insanı da yanına oturup sohbet eder gibi yansıtıyor. Kardeşinin yönelimlerini, söylediklerini, sevdiklerini ve sevmediklerini anlatırken tüm odak noktası kardeşinin intiharı oluyor. Her olayı ona bağlaması da kendi gerçekliğini gösteriyor. Ben kardeşin intihar harici görüşlerini de görmek isterdim, daha doğrusu yazarın yas sürecine dahil olmaktansa kardeşini bir karakter olarak bilmek isterdim. Yönlendirme, yazarın kendisini iyi hissetmesini, bir karakter olarak yaratması ise okurun daha içselleştirmesini sağlardı bence.
Ülkedeki queer edebiyatına ve özellikle “L” yönelimine dair eksikliği kapatan Burçin Tetik, oldukça sade bir anlatımla çok da birbirinden ayrışmayan (ilk hikaye hariç) öykülerinin temeline eşcinselliği koyarak bir tepki gösterisi sağlıyor. Çarpıcı mıydı bilemiyorum, ülke dışında yaşayan biri olarak belki mesajları daha da sert verebilirdi. Nedense ilk hikayeden sonra biraz daha karanlık öyküler bekledim. Kolay bir yer değil girdiği yer ama bence altından kalkmış. Kitabı beğenip benzer hikayeler okumak isteyenlere de Yalçın Tosun’u önerebilirim.
