Souffrance
@Evren_im
Kolumuzu ısırarak saatler yapardık küçükken ,
sanki zamanın canımızı acıtacağını anlarmış gibi .
Bugün bir kez daha affedemedim seni .
Ama nedense hâlâ da tam olarak çıkarmış değilim hayatımdan .
Yıllardır her gün farklı bir karmaşanın farklı bir köşesinde sessizce oturup bekliyorum.
Aklımla kalbim arasındaki savaşın galibini .
Hissediyorum sona yaklaştığımızı ve bu yorgunluğun yerini durgunluğun alacağını .
Umarım çektiğim acıların mükâfatındadır sıra ,
Ve umarım yaşattıklarının sefaletindedir sıran ..
~Y.M ~
Birinin size sizi sevmediğini iki kere hatırlatmasına izin vermeyin diyordu .
Verdim ..
~ Y.M ~
Tam da şairin " Şuan iyiyim ama düşünmeye başlarsam ağlarım . " dediği yerdeyim .
İyi miyim bilmiyorum kötü müyüm onu hiç bilmiyorum.
Bi insan kaç kere kandırılır ? 3 , 5 ,10 ?..
Saymadım ya da sayamadım .
Bi insan kaç kere kırılır ?
İnan onu da saymaya gücüm yetmedi .
Yorgunum.
Hem de hiç tahmin edemeyeceğin kadar ..
Hissizim ,
Ve de dokunduğunda paramparça olacak kadar duygu dolu .
Kalbimin artık atamayacak kadar bitkin olduğunu fark ettim sayende
Neden diye sormak istiyorum ama susacağını bildiğim için sormuyorum .
Neden bilmiyorum ama bildiğim bir şey var
O da bunları hak edecek kadar kirli olmadığım .💔
~ Y.M ~
Nefes alamıyorum .
Her nefes alışımda kaburgalarım ciğerlerimi boğuyor aldığım nefesle kalıyorum .
Ne yapmam gerektiğini nasıl yaşamam gerektiğini bilmiyorum
Bu kalabalık evrende yalnızlaşıyorum .
Kime neyi anlatacağımı da çözemiyorum.
Yaşamayı beceremiyorum defalarca denememe rağmen .
Bir söz var bilir misin ?
" Senden sonra neye üzüldüysem , hep sana ağladım ben . "
Öyle de oldu .
Sen gittiğinden beri hiçbir şeye tam anlamıyla sevinemedim .
Mutlu olmak neydi sorgular oldum .
Mutluluğu sözlüğümden çıkaralı uzun zaman oldu .
Ağlamayı hayatımın kelimesi haline getirdim .
Çözümlere değil de sorulara yoğunlaşır oldum.
Seninleyken herkese ilaç olan ben yokluğunda merhem bile olamadım kendime .
Ama merak etme iyi gizledim yaralarımı kimseye fark ettirmedim , sırf senin açtığın yaralar diye kabuk bağlamasına bile izin vermedim .
Ama hep kanadılar unutturmadılar kendilerini , bir gözyaşımda bile ben burdayım dediler .
Bi onlar yalnız bırakmadı beni .
Açtığın yaralar bile ihanet etmezken sen ?
Ama sayende neyi öğrendim biliyor musun ?
Kimseye beni üzecek kadar yakın olmamayı ,
Bana verilen değerin bir misli fazlasını bile karşındakine vermemeyi ,
Kimseyi kendinden çok sevmemen , önceliği olmadığın insanlardan uzaklaşman gerektiğini
Ve senin gibilere kalbimi kilitlemem gerektiğini öğrendim.
Verdiğin dersler için teşekkür ederim ama ben seni hâlâ yenemedim .
~ Y.M ~