“Eğer hala kızıyorsan, kendin ile olan kavgan bitmemiş demektir.
Eğer hala kırılıyorsan, gönül evinin tuğlaları pekişmemiş demektir.
Eğer hala kınıyorsan, düşüncelerin yeterince berraklaşmamış demektir.
Eğer hala karşılıksız sevmiyor ve sevginde ayrım yapıyorsan, hala akıl ve mantığını kullanıyorsan, içindeki sevginin yoğunlaşmasına engel oluyorsun
demektir.
Eğer hala 'ben' demekten vazgeçmiyorsan, dizginlerin hala nefsinin elinde ve sen bu esarete boyun eğiyorsun demektir.
Eğer hala mûsibetlere yana yana üzülüyorsan, gerçeği bilmiyorsun demektir.
Ve eğer hala 'şikayet' ediyorsan, hakikati göremiyorsun demektir!”
Eserimi büyük bir ruh ağı gibi,
Birbirlerine saçlarıyla bağlanan o kadınlara ithaf ediyorum.
Seven, doğuran, ümit eden,
Binlerce defa düşüp yeniden ayağa kalkan,
Eğilen ancak yenik düşmeyen kadınlara.
Onların savaşını biliyorum,
Gözyaşlarını ve sevinçlerini paylaşıyorum,
Her biri biraz ben.