Eylem Palas
@Eylemmp
19 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Ne yazık! Karşınızda duran, sizi gören, size bakan, sizinle konuşan, sizi yanıtlayan, ama sizi tanımayan birini dünyanın biricik varlığı olarak tutkuyla sevmek, onu bütün kalbinizle sevmek! Yalnızca ondan bir teselli umut etmek ve onun, öleceğiniz için, size gerekli olan şeyi bilmeyen tek varlık olması!
İçinde bulunduğum bu umutsuz konumda, bazı anlar oluyor ki insan bir saç teliyle bir zinciri kırabileceğine inanıyor.
"Eh! Ne kadar şanssızım, değil mi? Bütün tütünüm gitti!"
"Ben sizden daha çok şey yitiriyorum," diye karşılık verdim gülümseyerek.
Delilik insanı yaşatır derler; en azından akıl acı çekmez; uyur, ölü gibi yaşar.