“… toplum, artık ortak bir suça, ortaklaşa işlenmiş bir cürme; din, suçluluk duygusuna ve pişmanlığa; ahlâk da bir yandan, bu toplumun gereklerine, öbür yandan da suçluluk duygusunun doğurduğu kefâret ödeme ihtiyacına dayanır.”
Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına,
niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına,
niye kimseler izin vermez yollarına kuş konmasına?
“Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna”