“Sonucunda şimdiki kendisini var edecek, bugünkü İvan İlyiç’i oluşturacak şey başladığı anda, bir zamanlar onu çok mutlu eden ,güzel diye nitelendirdiği her şey toz gibi dağılıp gidiyor, hiçe dönüşüyor, hatta çoğunlukla bayağılaşıyordu.”
Sayfa 71 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
“Yaşamın dönmemecesine geçip gittiğini bilmesine karşın yaşama duygusu içinde varlığını hep sürdürüyordu; hayatının tek gerçeğine dönüşen, o korkunç ölüm duygusu ve o malum yalan olduğu gibi duruyordu. Günlerin ,haftaların, saatlerin ne hükmü olabilirdi burada?”
Sayfa 59 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu