Bu dünyanın ücra bir köşesinde,
Varlığım acı bir virgül sadece,
Ne devamı var yokluğumun,
Ne de sonu var yokluğunun.
Sahi, aynı havayı soluduğumuz doğru mu?
Bu hayatı senin soluklarında hissetmem lazımdı.
Oysa, kalbimin son sularında bir gözyaşısın sadece.
Ne acı değil mi?
Gözümüz gibi baktığımız gül bahçemiz,
Solan birkaç kuru fidanmış...
Bak son yaprağı yere düşmek üzere,
Bize yakışan da buymuş sevgilim...