İçim kararmış, yalnız kalmış, umudumu kaybetmiş bir halde yeniden iskemleye yığıldım. Artık gelip beni götürebilirler,hiçbir şey umrumda değil; yüreğimdeki son telde koptu. Bana yapacaklarına hazırım
Nöbetçi gardiyan hücreme geldi, şapkasını çıkarıp beni selamladı ve rahatsız ettiği için özür diledi; kalın sesini mümkün olduğunca yumuşatarak bana kahvaltıda ne istediğimi sordu.
İçim ürperdi . O gün gelmiş miydi? … O gün gelmişti !