neyse., sevgilim!.
çözülsün boynundaki palamar, idam mahkûmunun
ve ‘the cure’un şarkıları kalsın sana bu kışaşktan
gemi dibe oturdu, vakit tamam, artık ne olacaksa olsun
define bulamaz tahta kalpli korsanlar
bizim meşhur rotamız dolunaylar patlatır be kaptan!
2 ocak 1995
Ve ben, küçük İskender, geri çevrilmesi imkânsız hoyrat bir rüzgâr gibi dolarken sevgilimin yelkenine, avluda kuruyan çarşafların arkasında karagöz-hacivat oynayan gün ile gece’nin oyununa geldim! Çünkü hâlâ hayattayım!