52mavi
@FGK2
Burada mutluluk kişiliksiz bir duyguyken, uzaklarda acı bile yaşama bağlıyordu insanı.
İnsan doğru olduğuna inandıklarının
ışığında, kendi inançlarına göre davranır ve elinden bundan fazlası gelmez.
Reklam
Fakat en kötüsü aşkı, kutsal aşkı sorgulamama neden oluyor bu. Aşk, yayımlanmış kitaplar ve şöhretten beslenecek kadar berbat bir şey mi? Görünen o ki öyle.
Korkarım ki ben teraziye bakıp aşkını tartmaya ve nasil bir șey olduğunu anlamaya çalışan açıkgöz bir tüccarım.
Korkarım ne demek istediğimi anlamadın, dedi Martin usulca."Demek istediğim, eğer beni seviyorsan, nasıl oluyor da aşkın beni reddedecek kadar zayıfken sevdiğinden çok daha
fazla seviyorsun şimdi beni?"
Beni kimselerin istemediği zaman kişilik
olarak ne ölçüde bir değere sahipsem şimdi de aynı değerde bir insanım. Beni şaşırtan șey, insanların beni şimdi istemeleri. Beni ben olduğum için istemediklerine şüphe yok; zira ben, o
eskiden istemedikleri insanla aynı kişiyim. O halde beni başka bir şeyden ötürü istiyor olmaları lazım. Benim dışımda olan bir şey için, ben olmayan bir şey için!
Reklam