İşte evlerde açılan Suffalar, evlerde kurulan sofralardı. Sofranın başında, hayatın doğal seyri içerisinde yapılan sohbetler; çok büyük insanların yetişmesine vesile oluyordu. Sohbet, sahâbeyi sahâbe yapan en önemli vesile idi. Sohbet; peygamberî bir gelenek, bir usûl idi.
Efendimiz buyururlar ki: “Dostunu severken ölçülü sev, zira günün birinde düşmanın olabilir. Düşmanına da ölçülü bir şekilde buğzet, zira günün birinde dostun olabilir.”