Fatma GÜRSOY

Evet, aklıyla sık sık konuşuyor ama yüreğini ihmal ediyordu.
Sayfa 130·Kitabı okudu
Reklam
“Siz gülleri koklamak uğuruna yerdeki papatyaları eziyorsunuz. Ama ezdiğinize de değmiyor, çünkü gülün kokusunu içinize çekmiyorsunuz.”
Sayfa 120·Kitabı okudu
Eğilip, yerden avucuna biraz toprak aldı ve kokladı. Ama o, hemen hemen hiç koku salmıyordu. Tıpkı sevgisiz bırakılan kadın gibi, susuz bırakılan toprak da küskün, sert ve kırılgan oluyordu.
Sayfa 112·Kitabı okudu
Oysa geçmiş, uğurladığımız bir misafir, gelecek ise tanımadığımız bir yabancıya benziyordu. İkisi de bizden değildi. Bizden olmayanlar ise bizim dikkatimizi her zaman daha fazla çekmişlerdi.
Sayfa 112·Kitabı okudu
Güneş yükselmişti. Doğadaki renklere dikkat etti. Bunlar yalnızca görebildikleriydi. Kim bilir göremediği daha ne çok renk vardı.
Sayfa 87·Kitabı okudu
Reklam