Fırat DOĞAN

… Ne hazin, yürüyoruz simsiyah menzillere Oysa bir güneş gibi başucumuzda sevda Gülümsüyor lekesiz tenhâsında yüzlerin Şarkılara sığınmış, yapayalnız ve derin Yürüyoruz karanlık, hummalı bir dehlizde Gelincikler ağlıyor ayak izlerimizde Neden hep ikiyüzlü tutkular ve aynalar Yitirdik esrarını bütün maviliklerin Nağmeler de ürküyor bu garip hâlimizden Farkında mısın, hayat gidiyor elimizden

Sayfa 101 - Timaş Yayınları, FARKINDA MISIN HAYAT GİDİYOR ELİMİZDEN·Kitabı okudu

Reklam

Fırat DOĞAN

… Ortaköy'de bu akşam ufuk nazlı, gök nârin Hayaller dalıp gitmiş çılgın derinliklere İçimde mutluluğu biriktiren ellerin Senin gözbebeğinden bakıyorum göklere

Sayfa 99 - Timaş Yayınları, ORTAKÖY’DE BU AKŞAM·Kitabı okudu

Fırat DOĞAN

… Hangi kaptan vuruldu uzaklardan yüzüne Sen hangi okyanusun sultanısın ey peri Ey peri, bir dokunsan ruhumun denizine Görürsün, nasıl olur mutluluğun elleri

Sayfa 97 - Timaş Yayınları, ÜSKÜDAR, DENİZ VE SEN·Kitabı okudu

Takip Önerileri

Fırat DOĞAN

Kitaptaki en güzel şiirlerden biri

… Sevdalı sular süzülüyor aynalardan Damlacıklarında hicranlı yüzün Ben kapıları aldatıyorum günbegün Sen pencereleri Ben denizlerin koynunda martılara yalanlar söylüyorum Sen gemilere Sonra liman bilmez korsanlara terk edip Issız adalara sürüyorsun ellerimi Gitmek istiyorum çakıp da kaybolan şimşekler gibi Gel gör ki, önümde hâtıralar mahzeni Parmak uçlarımda paslı çiviler Bütün zindanları yıkarak birer birer Gözlerin çağırıyor beni Gözlerin en soylu atların koştuğu bir bahar gezegeni Çeşmelerin bakınca gülümsediği Irgatların göklere yöneldiği Latince bilenlerin nergis akşamlarında Göllere meydan okuyup Kıyısında şarkılar dinlediği Tutkular değirmeni… O öpüp okşadığın yaprak düştüyse şimdi Kim bilir hangi zaman gönlüme uğramıştır Kollarına aldığın mutluluk servileri Bana dokunduğunda sessizce ağlamıştır Simyası bozulduysa dilimin, kelimeler Bir volkandan geriye kalan ırmaklar gibi Bilinmez ki nereden akmıştır yüreğime Geçerek en azılı köprülerden, duraksız Varmak için sevdanın tükendiği ülkeye Duygularına ölüm yüklüyorum ömrümün Yaklaştığım her sahil tutuyor ellerimi Mor bir yangın, hercai dalgalar, kum taneleri Haramiler iniyor dağlardan apansız

Sayfa 88 - Timaş Yayınları, GÖZLERİN ÇAĞIRIYOR BENİ·Kitabı okudu

Fırat DOĞAN

… Sen de mi çeşmeyi kurutup gittin Yılkı atlarını yürütüp gittin Rüya mıydı yoksa yağmurda yanmak Toprağa düşerken gökte uyanmak Gözlerim buzlara saplandı yine Demek ki kar yağdı kirpiklerine Şimdi bir ıssızda, yar başındayım Ölümü sevmenin telaşındayım Biraz cezbe katıp kalbin âhına Varmalı Mansur'un kıblegâhına Şimdi sultanları sevdiren masal Mihrican yurdunda mahrem ve kutsal Yok artık hayalin sarmaşığında Belki de bulunur ay ışığında

Sayfa 71 - Timaş Yayınları, BELKİ DE BULUNUR AY IŞIĞINDA·Kitabı okudu