Hayatımızı oluşturan şeyin hafıza olduğunu fark etmek için ufaktan da olsa hafızanızı kaybetmeye başlamanız gerekiyor. Hafızasız bir yaşam esasında yaşam değildir.
Yüzünde bir tebessüm belirmişti. Muayenenin bittiğine karar vermiş olmalıydı ki şapkasını aramaya başladı. Elini uzatarak karısının kafasını tuttu ve giymek üzere onu kaldırmaya çalıştı. Görünüşe bakılırsa, karısını şapka sanıyordu! Karısı ise böyle şeylere alışmış gibi görünüyordu.