Tanrı doğruluktur, Tanrı haktanırlıktır. Bu gelişmeyle, Tanrı bir "kişi", bir baba değildir artık! Karmakarışık, binbir doğal olayın ardındaki birlik ilkesinin, kişinin içindeki kutsal/ruhsal (spirituel) tohumdan çıkıp büyüyecek simgesidir. Tanrı' ya ad yakıştırılamaz! Ad, bir nesneyi, bir kişiyi, "son"lu bir şeyi gösterir. Kişi ya da nesne değilse nasıl adlandırılabilir Tanrı?
Tanrı bir babaysa, onu baba gibi severiz. Aynı biçimde o da bizi oğlu gibi sever. Ama, Tanrı anneyse, birbirimize karşı duyduğumuz sevgi bu gerçekten doğar, bu gerçek tarafından biçimlenir.
Kendinizi severseniz, başkalarını da kendiniz denli seversiniz. Başkalarını, kendinizi sevdiğinizden daha az sevdiğiniz sürece, kendinizi sevmede gerçek başarıyı elde edemezsiniz. Ama, kendiniz de içinde olmak üzere herkesi bir severseniz, onları tek bir kişi gibi seversiniz. Bu " tek kişi" hem Tanrı hem insandır. Böylece, kendini ve öbür kişileri eşit olarak seven kişi, büyük ve dürüst biridir.