Kişinin kendi yaşamının değeri, mutluluğu, gelişmesi ve özgürlüğünün temeli tümüyle sevme yetisine; -bir başka deyişle- ilgiye, saygıya sorumluluğa ve bilgiye dayanır.
Birini sevmek, sevme gücünün eyleme geçirilmesi ve bir nesne üzerinde yoğunlaştırılması demektir. Sevginin temelinde, tümüyle kişiye özgü olan özelliklerin sevgiliye yönelmesi vardır.
Sevgi, biri tarafından etkilenmek anlamında " etki " değildir. Sevilen kişinin gelişmesi ve mutluluğu için harcanan çabadır; kökü, kişinin sevme yetisinden doğar.