Zehra
@F_Z_D
42 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
“Gerçi her şeyi vardı, bir eksiği yoktu. Ama kızının gidişiyle var olan her şey birden anlamını yitirmiş bulunuyordu.”
“Onun eve her gelişi Zeynep-apa için bir bayram sevinciydi. Yalnızlıktan o kadar sıkılıyordu ki, kızının bir adım bile yanından ayrılmasını istemiyordu. Ocağı birlikte yakar, evin işlerini birlikte yaparlardı: Biri hamur yoğurur, öteki et pişirirdi. Saadet ineği sağar, onun yanıbaşında annesi hayvanlara su içirirdi. Hiç bitmezdi konuşmaları. Hem Zeynep-apa’nın çalıştığı kolhozdan, hem Saadet’in çalıştığı kamptan söz eder, bitmez tükenmez haberler aktarırlardı birbirlerine. ”
“Babası cephede vurulup öldüğü için, haksızlığa uğramışlığın isyanı, mutsuzluğu, dinmez üzüntüsü kapladı içini.”
“Bunca ‘iyi’ var mıdır bu dünyada, bunca iyi’? Bunca kötüyü bağışlar mı bu dünya, bunca kötüyü?”