“İhtiyar teyzesiyle oturuyordu. Ne annesi vardı, ne de babası. Daha sonraları tanışıp da gizli gizli konuşurlarken, “Hiç kimsem yok Allah’tan başka.. Bana kıymazsınız, değil mi ?” diye yüreğini paralamıştı.”
“Tehlikenin korkusu, gözle görülür bir tehlikenin kendisinden on bin kez daha ürkütücüdür; endişenin yükü bize, endişe duyduğumuz kötülükten kat be kat büyük gelir.”
Sayfa 174 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu