İnsanı hayata bağlayan, ona yaşama sevinci veren şey, ümidin ta kendisidir. Ümit edebiliyorsak varız. Ümidin kandilleri hâlâ yanıyorsa, hayata tutunuruz.
Kutsal, başarısızlık anlarımızda bize kendisini daha çok açar. Çaresizlik hissettiğimizde, gücümüzün tükendiğini düşündüğümüzde, acziyetimizin farkına vardığımızda ötelerin sesini daha berrak duyarız.