Bir âlimin varlığın iç yüzüne bakışıyla bir şairin kâinata bakışı aynı mıdır ? İlkinin gerçeği araştırmaya adanmış bakışlarında küçük bir kırgınlık ,büyük bir sükûnet görülürken ikincisinin benzersiz bir cennetin hayaline dalmış kararsız gözlerinde bir hüznün , bir ıstırabın varlığına şahit olunmaz mı ?