Aksiyonun olmadığı yerde evvela şahsiyet yoktur. Çilesi çekilmemiş taklitlerle şahsiyet ve asliyet olamaz. Böyle toplumlarda aşksızlık vardır, şüphe vardır. İnsanlar birbirlerine tahammül edemezler, ahlak kalmaz, hayatın manası kalmaz. Bir nefsani istismardır, itip kakışmadır, gider. Vecd yoktur, hakikat aşkı yoktur, samimiyet yoktur. Taklit başlayınca, çile, oluş ıstırabı sona erince, aksiyon da kendi kendisine pörsür ve her hassasıyla beraber ruh ölür. Ortada bir günübirlik menfaat davasıdır, hüküm sürer, durur.