Farah hany

Farah hany
@Faroha
Öğrenci
Türk Dili ve edebiyatı
Mısır
Kahire
9 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Reklam
Kendimi ruhunda bulsam... Tam kalbinin ortasında evimi kurardım, Bir kasımpatı koysam o gönlündeki bahçede, Güneş tebessümle ziyaret ederdi güllerimizi... Kendimi ruhunda bulsam... Hiç kaybolmazdım bir daha, Hiç nâr olmazdım sevdaya, Hiç naz etmezdim gözlere... Hazar denizi ruhunda parlar, Ben bu denizde boğulurum... Uzun bir kule bahçende dikilir, Ben bu kulede hapsolurum... Bir kağıda hiç yazılamamış kelimelersin, Yahut bazen noktasız yazılmış cümlelersin, Kimi zaman da daima yarı kalmış bir şiirsin, Kendimi ruhunda bulsam... İsmini buharlı bir camda yazıyorum, Hep silinip gider, kaynaşır yağmurun gözyaşlarıyla... Gölgeni aydınlı günde seziyorum, Hep kaybolup saklanır, güneşin ihtişamıyla... Çözemediğim bir füsun sendeki, O sihrin işlemediğim bir suça benziyor... Çıkamadığım bir kuyu ruhundaki yaşamak, O evin seçmediğim bir yazgıya benziyor... Kendimi ruhunda bulsam...
Oturuyordum ayın altında... Üstümde yıldızlar, önümde bir kartal, Geldi uzak diyarlardan âlemi anlatmaya, Ben de ona bir türkü çaldım, Ne kadar macerası var bana anlatacakmış, O konuşuyor, ben ise çalıyorum durmaksızın... Oturuyordum ayın altında... İlk şarkıda ağlamaya başladı kartal, Kendi topraklarından göçmeye mecburmuş meğer, Terk etti sevdikleri onlara bir erzak bulacakmış meğer, Müzik yükseliyor o da ağlaya ağlaya, Meltem esiyor o da çığlık ata ata... Türkü durursa bana çökecek, Çaresi yokmuş beni erzak bilecek, İkinci türküyü çalmaya mecburdum, Tam başlangıcında hatıralarını anlatmaya başladı, Daha ilerledikçe sıla vurdu ruhuna, Bir yadigar istiyor topraklarımızdan yârına, Oturuyordum ayın altında... Ay fazla ışık veriyordu evrene bu gece, Kartala yol gösteriyordu bu yolculukta, Nihayette türklerim tükenip gitti, Ezgilerim yok olup uçtu, Bana kıyamadı bir an durdu, Sonra gözyaşlarıyla kırık kanadıyla uçup gitti...
Kaldım bir gece gözlerinle yalnız, Ne çok hikayesi varmış anlatacakmış, Çok konuşkan badem gözbebekleriyle, Beni kalabalıkta da arar merakıyla, Bilmem ki içindeki sitem yoksa iştiyak, Fakat neyi hasret çeker gözlerimi tanımazsa... Kaldım bir sabah gözlerinle yalnız, Güneş parladı tam ortasında, Kırmızı gülistan göründü tam içinde, Ne kadar öfkeliydi masum gözlerime, Bilmem ki içindeki ateşi kim söndürecek, Fakat niçin o kadar alev alev yandı gözlerime bakmazsa... Özgürlüğü isterim artık onun esaretinden, Merhamet gösterse, çıksa gözlerimden, Zira yandığımda küllerimden dönmekten, Zira anka kuşu olup uçmaktan yoruldu gönlüm... İrkiliyor kalbim uşarsam ona gitmemekten, Ne olur benden usanıp vazgeçerse... Kaldım bir gün gözlerinle yalnız, Kırlangıç uçup kirpiklerinde yerleşti, Sana yalvarır gözlerimi salsan, Senden rica eder gözlerimi öldürmesen, Bir intihar olmasın bakış, bir şefkat olsun Olsun ki gönlüm biraz sükun bulsun...
Asi bir köle, günahkâra Zayıf bir yaratık, muhtaç ruhuma Kerim Elini Hâlâ uzatmakta... Kanlı gözyaşlarımı billura dönüştüren, Çaresizliğimi umuda kaptıran, Sözlerin kulağımda hâlâ çınlamakta.... Ey muazzam Allah'ım benden sevgini alma, Ey cömert Mevlana'm cüretkâr nefsimden uzak olma, Sana ebedî aşkımla yaklaşmamı nasip et, Azap içinde kavranan aklımı azat et, Sevgim sonsuzdur, hep uğrundadır, Fanî dünyada çabam... Unutkân biriyim, yolundan şaşırım, Bazen faniliğe sürüklerim, gazapını unuturum... Şeytan beni aldatıp, sevgimi koparır, Bir köprü aramızda durur gibi günahlar, Saf bir şiir gibi işitilir o aşkım, Manalı bir söz gibi görünür sevgim... Kâinatta yeşil ağaçların, yücel dağların Kalbimdeki sevgiyi, hasreti çoğaltmakta... Bülbül penceremde hep konuşkan, hep gülmekte, Bana seni anlatır, tüm cihan gibi hep zikretmekte, Tüm yaratıklar gibi yüce ismini hep tekrar etmekte... Bir gün gelsem evine, ruhumu çağırırsan, Yüreğim umut eder ki sana layık olsam...
Reklam