Farah hany

Farah hany
@Faroha
Öğrenci
Türk Dili ve edebiyatı
Mısır
Kahire
9 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
AY IŞIĞI KOKULU ELLERİN Ne olur bırak ellerini avuçlarımda Ta güneş doğasıya kadar öylece kalsın Baştan başa ılık ve sonsuz bir gece kalsın Sevgiyle okşadığın dağınık saçlarımda Ne olur bırak ellerini avuçlarımda Ay ışığında daha tatlı, daha güzelsin Siyah saçların her zamankinden daha parlak Dudakların ateşli, gözbebeklerin ıslak Bu halinle en iyi hatırama bedelsin Ay ışığında daha tatlı, daha güzelsin Bir okyanus var bu gece siyah gözlerinde Derin ve nihayetsiz, ışıktan bir okyanus Yalnız sükûtun konuşsun, bir şey söyleme sus İşte nerdeyse olacak sabah gözlerinde Bir okyanus var bu gece siyah gözlerinde
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"çünkü bu korkunç ve boğucu yalnızlık duygusundan kimse beni çekip çıkarmıyor"
binbir türlü kokuyorsa yaylalar siyah gözlerine beni de götür baharın koynundan koparıp sana ipek bir mendille sardığım yüreğimle şehzade gülleri gönderiyorum umutlar kalıyor; ben gidiyorum bütün yelkenlileri, deniz fenerleri kaptanları sorgulayan yanından geçen küheylanların korku tufanına yakalandığını siyah gözlerine beni de götür güneş ülkesinden gelen yiğitler benzeri olmayan bir dünya kursun cellat, ayrılığın boynunu vursun
İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı'nın, Tanrı da onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir.
Ne tuhaftır şu insanlar Kimi zincirler içinde hür Kimi esir olmaktan bahtiyar Kimi de benim gibi bin bir şeyi düşünür Ne tuhaftır şu insanlar Kiminin yel alır, su götürür Kiminin çilesi sürer mezara kadar Kiminin de günün gün etmeyi düşünür İnsan insanın kadrini bilmezmiş meger Anlaşılmadı gitti mısralarım Çünkü; insanlar benim halime güler Bense onlar için ağlarım İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer Birimiz gülsek, ağlıyor onumuz Bizden kara değilmiş geceler Bari karanlık olmasaydı sonumuz